Reflecteren kun je leren

Er was eens… een bewonersavond die enorm leerzaam was.

Ik had mijn ontslagbrief al ingediend, maar kreeg de vraag een project op te starten. De aanpassing aan de toeleidende weg naar het centrum stond in het collegeprogramma en was uitgebreid besproken met de ondernemers, dat werd me verzekerd. De oplossing was al bepaald en ik nam niet de moeite na te gaan welk probleem we eigenlijk zouden oplossen.

Als eerste communicatiemoment koos ik voor een traditionele presentative in het plaatselijke theater op de hoek van deze straat. We hoefden tenslotte alleen maar te vertellen welk process we zouden doorlopen.

In de aanloop kwamen de boze telefoontjes, posters achter de ramen en handtekeningenacties. Toch paste ik het plan niet aan, ik had tenslotte de opdracht dit project en de participatie op te starten en nog maar weinig tijd.

Ik (of eigenlijk wij, als team) sloeg die avond de plank volledig mis. Met deze bewoners was nog helemaal niet gesproken! Zij waren niet klaar voor verhalen van vakidioten. Zij stonden nog aan de start en voelden zich nu al overgeslagen.

Niet onze eigen positive is belangrijk in communicatie. De positive van de ander is altijd het startpunt voor participatie of samenwerking.
En als dat even niet past in mijn agenda, ben ik niet de juiste persoon om het process op te starten.


Herken je dat? Dat je het gevoel hebt te falen en er vanalles door je hoofd gaat. Feiten, emoties, hoofdzaken en bijzaken. En waarschijnlijk zit er ook nog ergens de vraag naar wat anderen van je zullen denken.
Met een braindump maak je je hoofd leeg. Dat kan jou helpen om hoofd- en bijzaken te onderscheiden, maar ook om feiten en emoties uit elkaar te houden.

Pak een leeg velletje papier voor je. We gaan aan de slag.


Teken jezelf onder aan een blaadje en daarboven een grote leegte.

Verdeel dat deel in vier stukken zoals je ziet op je scherm.

Schrijf alles op! Wat je denkt, maar misschien ook wat je in je lijf voelt.
Probeer te ordenen terwijl je schrijft.

Je hebt nu de emoties bij elkaar, de feiten, de reacties en alles wat er bij komt kijken.
Dit zijn jouw elementen voor de volgende oefening. En uiteindelijk voor je verhaal.


Mooi! Je hebt nu het faalmoment uit je hoofd op papier gezet en enigszins geordend.
Tijd voor de volgende stap: Reflecteren!

Reflecteren is niet hetzelfde als evalueren. Evalueren gaat over het ‘wat’ en het ‘hoe’: “wat ging er goed/fout?”, “wat heb je gedaan?”, “hoe ga je het anders doen?”.
Reflecteren gaat over het ‘waarom’ en je gevoel. De gedachte hierachter is dat je jezelf kunt veranderen. Of dat je volgende keer bewuster in de situatie weet wat er aan de hand is en je vanuit daar kan reageren.

Wat de buitenwereld graag wil zien is dat jij je professionaliteit vergroot. Maar dit kan alleen maar als jij als persoon groeit. Jezelf ontwikkelen (en daar bedoel ik niet de hard skills mee) dat is waar jij betere projecten van gaat leveren.


We gaan starten met jouw waarden. Jouw waarden op jouw werk of in jouw leven. Dit is afhankelijk van het faalmoment welke je gekozen hebt. Het kan ook zijn dat ze overeenkomen, maar meestal zitten er verschillen tussen.

Vul nu in: Goed werk of leven betekent voor mij:
A.
B.
C.

Voor mij is dat bijvoorbeeld op mijn werk: verbinding, persoonlijke groei, en van betekenis zijn.


Pak nu je faalmoment erbij. Het kwadrant wat je in de eerdere oefening hebben gemaakt. Omcirkel 3 van de dieptepunten uit het kwadrant.

En de volgende is best een lastige stap:
Plot deze in de driehoek. Hoe ver ligt jouw gebeurtenis af van de jouw 3 waarden? En liggen ze allemaal ver weg van 1 waarde? Of van meerdere? Welke conclusie trek je hier uit? Wat leer je hier van? Wat kun je volgende keer anders doen?


Je hebt nu gereflecteerd op jouw faalmoment. De eerste keren is dit best wel een werkje. Maar zoals met heel veel dingen: hoe vaker je het doet, hoe sneller het gaat.

Succes!

Op de wachtlijst Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan informeren we jou als eerste als het product weer op voorraad is.