Inhuren onder druk

Ik ben een falende projectmanager. Dat doe ik dagelijks. Soms merk ik het alleen op. Soms is het gênant opvallend. Zoals een paar weken terug. 

Ik wilde een ontwikkelaar inhuren voor één van mijn teams. Ik had namelijk een gigantische deadline. De belangen waren groot om die inhuur voor elkaar te krijgen. En dit had ik eerder gedaan. Dus hup, aan de slag!

Het profiel was helemaal duidelijk. Ik vulde alles in en stuurde het op naar de partij die de uitvraag uitzet in de markt. Ik vroeg haar om alle deadlines zo strak mogelijk te houden en het zo snel mogelijk te publiceren. Klein probleempje: ik had het ingevuld in het verkeerde format. Daar kon ik niets aan doen. Maar de vraag was of ik het even kon overzetten. Natuurlijk! Geen probleem.

Ik nam de wensen en eisen door met die partij. Het was klaar om gepubliceerd te worden. So far, so good. 

Hij stond al een dag gepubliceerd toen ik de vraag kreeg van een leverancier over de wensen. Ze sloten namelijk totaal niet aan bij het profiel wat ik zocht. Sh*t! Had ik tijdens het overzetten de wensen verwisseld met een ander profiel. Ik kon wel door de grond zakken. Totaal over het hoofd gezien, zelfs bij het nakijken met die partij.

De leveranciers konden zo niet aanbieden. Het voelde echt alsof ik met hangende pootjes terug moest. Ik had al zoveel druk gezet om het snel de deur uit te krijgen. Ik typte met lood in mijn vingers de mail met de aanpassingen en de vraag of de uitvraag nog wel open kon blijven staan. Gelukkig kon dat. Dat was echt een pak van mijn hart! Ze meldde zelfs dat het geen probleem was!

Wijze les was wel dat ik in mijn hoofd had gehaald dat ik veel druk had gezet. Dat bleek helemaal niet zo te zijn. Best wel moeilijk om mijn eigen oordeel te filteren uit mijn emotie en de feiten: zíj ervaarde het niet als druk, dat deed ik zelf.

AS.

Op de wachtlijst Laat je e-mailadres hieronder achter. Dan informeren we jou als eerste als het product weer op voorraad is.