Half Amsterdamse Z

Zo faalde ik in het introduceren van mezelf.

Toen ik naar de brugklas ging verhuisden wij van Weesp naar Doetinchem. Dat had niks met mij te maken, maar ik moest er wel mee omgaan.

Op advies van een aantal volwassenen stelde ik me extraverter op dan ik ben. Ik babbelde in de pauze en tijdens de les, fietste samen met anderen (die de weg beter kenden) naar huis en maakte afspraken. Totdat… “Zeg nog eens iets! Je praat zo raar.”

Of een half Amsterdamse Z raarder is dan het platte Achterhoeks valt te betwijfelen, maar ik zakte door de grond en ging minder praten.

Als externe projectmanager kom ik regelmatig in een nieuwe omgeving. Tegenwoordig fiets ik de eerste dagen niet samen, maar interview ik mijn nieuwe collega’s over de dingen die echt niet kunnen en de dingen die ik perse wel moet doen. Ik plons niet meer zomaar in een cultuur, ik onderzoek hem eerst. En ik praat ABN. Denk ik.

EM.